ชอบขับรถไปไหนมาไหน

ฉันชอบการขับรถ

ถ้าให้เล่าถึงอีกอย่างหนึ่งที่ชอบทำ ก็คงจะเป็นการขับรถนี่แหละ ตอนเด็กๆมีความฝันว่าอยากเป็นนักแข่ง ชอบดูรายการแข่งรถ ทั้งประเภทสองล้อและรถยนต์สี่ล้อ แต่ส่วนตัวชอบการขับรถยนต์มากกว่า แต่ก็ใช่ว่าความฝันของเด็กๆทุกคนจะเป็นจริง ความฝันมันชะงักตรงที่รถคว่ำตอนสงกรานต์ ทำให้เพิ่อนสนิทเสียชีวิต หลังจากนั้นเลยไม่อยากจับรถยนต์อีกอยู่หลายปี และเพิ่งจะมาขับช่วงปลายปีที่แล้ว แรกๆกลัวมาก แต่พอได้ขับสักพักความรู้สึกตอนขับมันก็พุ่งขึ้นมา อยากขับไปเรื่อยๆไปไหนก็ไป ไม่อยากจอดรถเลยด้วยซ้ำ มันทำให้รู้ว่าเรายังนักการขับรถอยู่ เวลาขับรู้สึกว่าพื้นที่นี้เป็นของเรา มีแค่เรา และไม่ต้องคิดเรื่องอื่นให้ปวดหัวเลยสักนิด เพราะต้องมีสมาธิอยู่กับกาขับตลอดเวลา ถึงตอนนี้ถ้ามีโอกาศได้แข่งรถก็ยังอยากจะทำมันอยู่ แต่ถ้าด้วยปัจจัยหลายๆอย่างทำให้เดินทางสายนั้นไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ก็จะขับรถธรรมดา ไปเที่ยวในที่ๆอยากไปอยู่ได้

ฉันชอบเลี้ยงสัตว์

 แรกๆ ฉันคิดว่าฉันเองไม่สามารถดูแลรักษาอะไรได้เลย จนวันหนึ่งพ่อฉันต้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ พ่อกลัวจะเหงาก็ซื้อแฮมเตอร์กับนกแก้วไว้ให้เล่นด้วย ไม่คิดว่าจะต้องมาเลี้ยง พอได้ดูแลมันก็รู้สึกรัก และมันก็เชื่องกับเรา นกแก้วก็พูดได้เป็นบางคำจนทำให้ฉันรู้สึกไม่เหงาเวลาอยู่คนเดียว เวลาไม่สบายใจ หรือว่ามีปัญหาในเรื่องต่างๆ ฉันก็จะอยู่กับมันทั้งวันค่อยป้อนอาหาร คุยกันมัน อยากดูแลมันไปตลอด เวลาเลิกเรียนฉันก็จะรีบกลับบ้านเพื่อไปหามันกลัวว่ามันจะหิวและก็บ่นแฮมเตอร์ก็จะกินเฉพาะกลางคืนกลางวันก็จะหลับจนพ่อบอกว่าแฮมนิสัยเหมือนเราขี้อ้อนชอบหนีออกจากกรงแล้วขึ้นมาบนเตียงให้เราเล่นกะมัน  ฉันเลี้ยงมันจนรู้นิสัยมันว่าชอบกินอะไร ตื่นตอนไหน อาบน้ำยังไง การเลี้ยงสัตว์ทำให้ฉันใจเย็นขึ้นจากเมื่อก่อนมีสมาธิกับสิ่งๆหนึ่งมากขึ้น  

ฉันชอบกินอาหารบุฟเฟต์

     ฉันชอบกินอาหารที่เกี่ยวกะบุฟเฟต์ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็น ผลไม้ เนื้อย่าง ซูชิ  ไก่บอนชอน ฉันก็จะตามกินทั่วไปในกรุงเทพตามรีวิวในไอ จะจี เฟสบุ๊ค ราคาหลักร้อยหรือพันก็จะไปกินกับเพื่อน ครอบครัว มีเวลาว่างได้อยู่ด้วยกันกินอาหารอร่อย ๆที่กินได้ไม่อั้น เล่าเรื่องต่างๆที่ไปเจอมาในแต่ละวัน

ฉันสามารถกินได้ทุกวันโดยที่ไม่กลัวอ้วนจากตอนแรกๆ ไม่กล้าเพราะเป็นคนอ้วนง่าย แต่ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็มีอาหารบุฟเฟต์ที่อร่อยฉันจึงคิดว่าเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งถึงจะอ้วนขึ้นก็ตามแต่เพื่อความสบายใจเรายอมเสียความผอมเพื่อได้กินของอร่อยๆ

ภาษาจีนกับไอดอลที่ชอบ

ฉันชอบภาษาจีน

น้องๆมาเขียนพู่กันจีนตอนงาน open house

             ตอนแรกไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะชอบภาษามากกว่าวิชาอื่นๆจนได้เลือกมาเรียนภาษาจีน กลายเป็นว่ายิ่งเรียนยิ่งสนุกยิ่งเรียนยิ่งตั้งตารอบทต่อๆไป แม้ว่าการตัดสินใจเลือกเรียนศิลป์ ภาษาจีนจะมาจากปัจจัยอื่นไม่ใช่เพราะชอบหรืออยากเรียนตั้งแต่แรก พอได้สัมผัสได้ใช้ได้ฝึกเข้าทุกวันๆมันก็ชอบเข้าไปไม่รู้ตัว ภาษาจีนเป็นภาษาที่ไม่มีตัวอักษรการเขียนตัวอักษรจีนจึงมาจากภาพและนั่นก็หมายความว่าต้องใช้การจำทั้งหมดว่าคำๆนี้เขียนอย่างไร ไม่มีตัวสะกด ไม่มีวรรณยุกต์ ไม่มีพยัญชนะต้นมาไกด์แต่ฉันก็ชอบที่จะเขียนและท่องศัพท์ภาษาจีนมากๆ และไม่ใช่แค่ภาษาจีนเพราะคะแนนภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่ได้เรียนคู่กันไปก็ดีขึ้น เหมือนกับว่าพอรักภาษานี้ไปแล้วก็สนใจภาษาอื่นๆขึ้นตามไปด้วย

ฉันชอบเวลาได้เจอไอดอลที่รัก

คอน EXO'LuXion in BKK
ช่วงเพลง playboy ไอดอลที่รักมากที่สุด แบคฮยอนมาเต้นอยู่ตรงหน้าเลย โชคดีมากๆที่ได้ยืนอยู่ตรงนี้

            เวลาที่ไอดอลที่ฉันชอบ ออกอะไรผลงานอะไรมาไม่ว่าจะเป็นเพลง ภาพยนตร์หรือผลงานทางโทรทัศน์ ฉันก็จะสนับสนุนเต็มที่จะเจอไอดอลที่ชอบสำหรับฉันแล้วมันไม่ใช่เรื่องยากอะไรถ้าพวกเขามาประเทศไทย เรียกว่าเกือบทุกครั้งที่ไอดอลที่ฉันชอบมาทำกิจกรรม ไม่ว่าจะจัด fan meeting  concert หรือ eventต่างๆ ฉันจะตามไปเชียร์ไปหาพวกเขาเสมอ แต่ก่อนการที่จะได้เจอพวกเขามันก็ไม่ได้สบายอะไร บางevent เริ่ม1ทุ่ม แต่แฟนคลับก็ต้องไปจองที่กันตั้งแต่เช้ามืด ตี 2-3 คิวแรกก็ปรากฏตัวแล้ว รอนานมากๆกว่าจะถึงเวลาเริ่มงานพอได้คิวได้ที่แล้วยิ่งเป็นที่ดีๆก็ขยับไปไหนไม่ได้ แม้จะอยากเข้าห้องน้ำแค่ไหนก็ต้องทน แดดจะร้อนยังไงก็ต้องทน ก็มีน้ำใจแฟนคลับด้วยกันเองที่พอจะพึ่งพากันได้ ใครจะเป็นลมก็รีบหลีกทางให้ ที่พูดมาอาจจะทำให้ดูลำบากแต่ทุกอย่างมันจะหายไปหมดทั้งความเหนื่อยความล้าใดๆ เพียงแค่ได้เห็นพวกเขายืนอยู่บนเวทีนั่นแหละ ได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียง ได้ส่งเสียงเชียร์เท่านี้ก็มีความสุขมากแล้ว เหมือนได้มาชาจแบตตัวเองให้เต็มก่อนไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆอีกวัน