ฉันชอบเลี้ยงสัตว์

 แรกๆ ฉันคิดว่าฉันเองไม่สามารถดูแลรักษาอะไรได้เลย จนวันหนึ่งพ่อฉันต้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ พ่อกลัวจะเหงาก็ซื้อแฮมเตอร์กับนกแก้วไว้ให้เล่นด้วย ไม่คิดว่าจะต้องมาเลี้ยง พอได้ดูแลมันก็รู้สึกรัก และมันก็เชื่องกับเรา นกแก้วก็พูดได้เป็นบางคำจนทำให้ฉันรู้สึกไม่เหงาเวลาอยู่คนเดียว เวลาไม่สบายใจ หรือว่ามีปัญหาในเรื่องต่างๆ ฉันก็จะอยู่กับมันทั้งวันค่อยป้อนอาหาร คุยกันมัน อยากดูแลมันไปตลอด เวลาเลิกเรียนฉันก็จะรีบกลับบ้านเพื่อไปหามันกลัวว่ามันจะหิวและก็บ่นแฮมเตอร์ก็จะกินเฉพาะกลางคืนกลางวันก็จะหลับจนพ่อบอกว่าแฮมนิสัยเหมือนเราขี้อ้อนชอบหนีออกจากกรงแล้วขึ้นมาบนเตียงให้เราเล่นกะมัน  ฉันเลี้ยงมันจนรู้นิสัยมันว่าชอบกินอะไร ตื่นตอนไหน อาบน้ำยังไง การเลี้ยงสัตว์ทำให้ฉันใจเย็นขึ้นจากเมื่อก่อนมีสมาธิกับสิ่งๆหนึ่งมากขึ้น  

ฉันชอบกินอาหารบุฟเฟต์

     ฉันชอบกินอาหารที่เกี่ยวกะบุฟเฟต์ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็น ผลไม้ เนื้อย่าง ซูชิ  ไก่บอนชอน ฉันก็จะตามกินทั่วไปในกรุงเทพตามรีวิวในไอ จะจี เฟสบุ๊ค ราคาหลักร้อยหรือพันก็จะไปกินกับเพื่อน ครอบครัว มีเวลาว่างได้อยู่ด้วยกันกินอาหารอร่อย ๆที่กินได้ไม่อั้น เล่าเรื่องต่างๆที่ไปเจอมาในแต่ละวัน

ฉันสามารถกินได้ทุกวันโดยที่ไม่กลัวอ้วนจากตอนแรกๆ ไม่กล้าเพราะเป็นคนอ้วนง่าย แต่ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็มีอาหารบุฟเฟต์ที่อร่อยฉันจึงคิดว่าเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งถึงจะอ้วนขึ้นก็ตามแต่เพื่อความสบายใจเรายอมเสียความผอมเพื่อได้กินของอร่อยๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s