ฉันชอบกินอาหารบุฟเฟต์

ทุกๆอาทิตย์ต้องไปกินอาหารบุฟเฟต์ ก่อนจะมาเรียนวันจันทร์

ฉันชอบกินอาหารบุฟเฟต์

     ฉันชอบกินอาหารที่เกี่ยวกะบุฟเฟต์ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็น ผลไม้ เนื้อย่าง ซูชิ  ไก่บอนชอน ฉันก็จะตามกินทั่วไปในกรุงเทพตามรีวิวในไอ จะจี เฟสบุ๊ค ราคาหลักร้อยหรือพันก็จะไปกินกับเพื่อน ครอบครัว มีเวลาว่างได้อยู่ด้วยกันกินอาหารอร่อย ๆที่กินได้ไม่อั้น เล่าเรื่องต่างๆที่ไปเจอมาในแต่ละวัน ฉันสามารถกินได้ทุกวันโดยที่ไม่กลัวอ้วนจากตอนแรกๆ ไม่กล้าเพราะเป็นคนอ้วนง่าย แต่ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็มีอาหารบุฟเฟต์ที่อร่อยฉันจึงคิดว่าเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งถึงจะอ้วนขึ้นก็ตามแต่เพื่อความสบายใจเรายอมเสียความผอมเพื่อได้กินของอร่อยๆ

โฆษณา

ชอบทำงานเพื่อหารายได้

วันทำงานวันสุดท้าย ก่อนต้องกลับไปเรียน
พี่อีกคนต้องกลับขอนแก่งเพราะเรียนอยู่ที่นั่น เราเลยจะพาพี่เขาไปเที่ยวก่อน ที่จะต้องอยกกัน
วันทำงานวันแรกของร้านใหม่
ไปทำงานคุมสอบเด็กดีกับเพื่อนๆ


คือตอนนี้เรายังเรียนมหาลัยอยู่ยังไม่จบก็จริง แต่เราเลือกที่จะหางานพาร์ทไทม์ทำไปด้วย เราทำงานเซเว่นซึ่งปัจจุบันก็ยังทำอยู่ในช่วงวันหยุดหรือวันที่ไม่มีเรียน จากตอนแรกเราทำแค่เฉพาะตอนปิดเทอมเท่านั้น งานเซเว่น เป็นงานพาร์ทไทม์งานแรกในชีวิตที่เราได้ทำ เริ่มมาตั้งแต่ ม.6 จนมาถึงปัจจุบัน จริงๆตอนแรกเราไม่ได้อยากทำอะไรจริงจังหรอก เพียงแต่ว่าเราเห็นเพื่อนไปทำวันปิดเทอมเราเลยคิดว่าก็น่าสนใจนะได้เงินด้วย ว่างๆไม่ได้เสียหายอะไรก็เลยลองไป ถามว่ายากและเหนื่อยสำหรับเราไหมในงานบริการและทำทุกอย่างในร้าน เราว่าไม่หรอกด้วยความที่เราก็เป็นสายลุยอยู่แล้ว พอทำมาเรื่อยๆเราก็ค้นพบว่านอกจากเราจะได้เงินมาใช้แล้ว เรายังได้เพื่อนใหม่ พี่ที่คอยสอนเรา ผู้จัดการที่ดุคอยเตือนนั่นนี่และความเป็นระบบระเบียบที่เราไม่เคยเจอมาก่อน มันทำให้เราโตขึ้นมากโดยเฉพาะในการทำงานร่วมกับคนอื่นและการบริการลูกค้าในแบบที่ว่าลูกค้าคือพระเจ้าหลังจากนั้นการทำงานก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตถึงแม้เราจะเรียนอยู่ก็ตาม เรารู้สึกดีใจทุกครั้งที่เงินออกเราสามารถมีเงินใช้ของที่เราอยากได้แต่ไม่อยากรบกวนเงินพ่อ หรือแม้กระทั่งกรณีฉุกเฉินอะไรก็ตามแต่เรารู้สึกว่าเราดูแลตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว พอมีเงินเอาให้คนที่บ้านบ้างให้พอชื่นใจ และก็ถือว่าเป็นการใช้เวลาว่างไม่ศูนย์เปล่า เรารู้สึกว่าชีวิตดูมีอะไรทำเยอะดี เหมือนเป็นการลองฝึกทำงานเล็กๆก่อนจะก้าวเข้าไปสู่วัยทำงานของจริงในอนาคต และสำหรับเราการเรียนและการทำงานไปด้วยไม่ใช่เรื่องยากมากแต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน เราต้องสู้ อดทน และวางแผนระหว่างเรื่องเรียนกับเรื่องงานให้ดีมากที่สุด เพราะเราเชื่อว่าถ้าเราชอบอะไรเรื่องนั้นจะไม่ยากเกินไปสำหรับเรา และทั้งหมดนี้แหละที่ทำให้เราชอบในการทำงานหารายได้

ฉันชอบเลี้ยงสัตว์

ฉันชอบเลี้ยงสัตว์

 แรกๆ ฉันคิดว่าฉันเองไม่สามารถดูแลรักษาอะไรได้เลย จนวันหนึ่งพ่อฉันต้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ พ่อกลัวจะเหงาก็ซื้อแฮมเตอร์กับนกแก้วไว้ให้เล่นด้วย ไม่คิดว่าจะต้องมาเลี้ยง พอได้ดูแลมันก็รู้สึกรัก และมันก็เชื่องกับเรา นกแก้วก็พูดได้เป็นบางคำจนทำให้ฉันรู้สึกไม่เหงาเวลาอยู่คนเดียว เวลาไม่สบายใจ หรือว่ามีปัญหาในเรื่องต่างๆ ฉันก็จะอยู่กับมันทั้งวันค่อยป้อนอาหาร คุยกันมัน อยากดูแลมันไปตลอด เวลาเลิกเรียนฉันก็จะรีบกลับบ้านเพื่อไปหามันกลัวว่ามันจะหิวและก็บ่นแฮมเตอร์ก็จะกินเฉพาะกลางคืนกลางวันก็จะหลับจนพ่อบอกว่าแฮมนิสัยเหมือนเราขี้อ้อนชอบหนีออกจากกรงแล้วขึ้นมาบนเตียงให้เราเล่นกะมัน  ฉันเลี้ยงมันจนรู้นิสัยมันว่าชอบกินอะไร ตื่นตอนไหน อาบน้ำยังไง การเลี้ยงสัตว์ทำให้ฉันใจเย็นขึ้นจากเมื่อก่อนมีสมาธิกับสิ่งๆหนึ่งมากขึ้น 



การท่องเที่ยวและการขับรถ

ฉันชอบการเดินทางท่องเที่ยว

การเดินทางเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ควรค่าแก่การทำสักครั้งในชีวิต การเดินทางทำให้ได้เจอผู้คนมากมายหลากหลายความคิดและทัศนคติในการใช้ชีวิต ฉันเริ่มออกเดินทางได้ประมาณปีกว่าแล้ว ไปจังหวัดต่างๆในประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่จะเข้าป่าแคมป์ปิ้ง ปีนเขา มันเป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของการเดินทาง ได้ไปลองใช้ชีวิตในป่า ไปลำบาก ไปลองหลงทาง ไปสูดอากาศบริสุทธ์ ไปอยู่กับตัวเอง ไปอยู่กับความสงบของป่าหรือบางครั้งก็ได้เจอรอยสัตว์ป่า พอตอนกลางคืนก็นั่งรอบกองไฟและด้วยความที่ในป่าไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ทำให้ทุกคนได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดประสบการณ์ชีวิต ฉันจะเป็นคนที่อายุน้อยที่สึดในทุกๆทริป ก็จะได้ฟังพี่ๆเล่าเรื่องชีวิตที่เคยผ่านมา มันดีมากๆ สนุกมากๆ แต่ถ้าถามว่าเหนื่อยไหม ก็คงตอบได้ว่าเหนื่อยแต่ยังไงมันก็มีความสุขและฉันว่าไม่ใช่แค่ชอบ แต่เรียกว่าฉันรักการเดินทางจะดีกว่า

ฉันชอบการขับรถ

ถ้าให้เล่าถึงอีกอย่างหนึ่งที่ชอบทำ ก็คงจะเป็นการขับรถนี่แหละ ตอนเด็กๆมีความฝันว่าอยากเป็นนักแข่ง ชอบดูรายการแข่งรถ ทั้งประเภทสองล้อและรถยนต์สี่ล้อ แต่ส่วนตัวชอบการขับรถยนต์มากกว่า แต่ก็ใช่ว่าความฝันของเด็กๆทุกคนจะเป็นจริง ความฝันมันชะงักตรงที่รถคว่ำตอนสงกรานต์ ทำให้เพิ่อนสนิทเสียชีวิต หลังจากนั้นเลยไม่อยากจับรถยนต์อีกอยู่หลายปี และเพิ่งจะมาขับช่วงปลายปีที่แล้ว แรกๆกลัวมาก แต่พอได้ขับสักพักความรู้สึกตอนขับมันก็พุ่งขึ้นมา อยากขับไปเรื่อยๆไปไหนก็ไป ไม่อยากจอดรถเลยด้วยซ้ำ มันทำให้รู้ว่าเรายังนักการขับรถอยู่ เวลาขับรู้สึกว่าพื้นที่นี้เป็นของเรา มีแค่เรา และไม่ต้องคิดเรื่องอื่นให้ปวดหัวเลยสักนิด เพราะต้องมีสมาธิอยู่กับกาขับตลอดเวลา ถึงตอนนี้ถ้ามีโอกาศได้แข่งรถก็ยังอยากจะทำมันอยู่ แต่ถ้าด้วยปัจจัยหลายๆอย่างทำให้เดินทางสายนั้นไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ก็จะขับรถธรรมดา ไปเที่ยวในที่ๆอยากไปอยู่ได้

ฉันชอบดูหนังเพื่อหาประสบการณ์

วันนั้นไปซื้อตั๋วหนังเกือบไม่ทัน
ชอบมากอยากได้หัวหุ่นป็อปคอร์น แพงแต่ก็จะเอา เท่สุดๆ
ไปดูหนังคนเดียว อินดี้สุดๆ ตอนนั้นเครียดๆเลยอยากไปนั่งดูอะไรให้สมองได้ใช้งานคิดอย่างอื่นแทน คือดีมากอ่ะ

ฉันชอบดูหนัง

อาจดูไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับสิ่งที่ฉันชอบใครๆก็ดูหนังกันทั้งนั้นจริงไหมแต่สำหรับฉันการได้ดูหนังสักเรื่องมันเป็นอะไรที่มากกว่าการแค่ดูเพื่อความสนุกดูเพราะแค่อยากดูหรือเพราะหนังเรื่องนั้นกระแสมาแรงแต่ที่เราชอบก็เป็นเพราะสเน่ห์และความน่าหลงใหลของหนังต่างหากทุกเรื่องที่ถูกสร้างขึ้นมาล้วนแต่มีความละเอียดอ่อนทั้งในด้านมุมมองภาพที่เราเห็นและความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดออกมาจากหนังมันสามารถทำให้เรานั่งติดอยู่กับที่ได้เป็นชั่วโมงแม้ว่าบางทีเราอาจไม่ได้มีเพื่อนซี้หรือคู่รักมาดูด้วยก็ตามสำหรับเราไม่ได้เป็นปัญหาเลยในการดูหนังคนเดียวแถมบางครั้งถ้าเรารู้สึกเหนื่อยล้าจากอะไรมาบางอย่างหรือรู้สึกว่าวันนี้ฉันไม่อยากพบปะผู้คนจำนวนมากที่แสนจะน่าเบื่ออยากอยู่คนเดียวหรือในที่ที่ไม่วุ่นวายการดูหนังในโรงหนังก็ถือเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ฉันใช่ในการแก้ปัญหาอะไรเหล่านั้นรวมไปถึงในการที่ฉันกำลังเรียนในด้านภาพยนตร์แน่นอนว่าการได้ทำในสิ่งที่ชอบนั่นก็คือการทำหนังมันก็เป็นสิ่งที่ดีแต่บางครั้งเราก็เกิดจุดที่เรียกว่าขาดแรงบันดาลใจและเมื่อปัญหานี้เกิดกับฉันแน่นอนว่าถ้าฉันยังไม่มีแนวคิดอะไรที่จะทำหนังสักเรื่องออกมาฉันก็จะเลือกดูหนังแทนเรื่องอะไรก็ได้จะหนังในกระแสหรือนอกกระแสจะโดนชมมากหรือโดนด่าเยอะหรือแม้กระทั่งเป็นหนังที่เข้าใจได้ยากฉันก็ดูและทุกครั้งที่ฉันก้าวออกจากโรงหนังออกมาแม้จะเป็นหนังที่แย่มากน้อยแค่ไหนแต่ฉันก็ได้อะไรบางอย่างจากการได้ดูมาเสมอฉันจึงชอบมันมากและคงรู้สึกแย่ไม่น้อยถ้าเกิดวันใดวันหนึ่งโลกของเราปราศจากภาพยนตร์

ฉันชอบทำงานเพื่อหารายได้

ฉันชอบทำงานเพื่อหารายได้

คือตอนนี้เรายังเรียนมหาลัยอยู่ยังไม่จบก็จริงแต่เราเลือกที่จะหางานพาร์ทไทม์ทำไปด้วยเราทำงานเซเว่นซึ่งปัจจุบันก็ยังทำอยู่ในช่วงวันหยุดหรือวันที่ไม่มีเรียนจากตอนแรกเราทำแค่เฉพาะตอนปิดเทอมเท่านั้นงานเซเว่นเป็นงานพาร์ทไทม์งานแรกในชีวิตที่เราได้ทำเริ่มมาตั้งแต่ม.6 จนมาถึงปัจจุบันจริงๆตอนแรกเราไม่ได้อยากทำอะไรจริงจังหรอกเพียงแต่ว่าเราเห็นเพื่อนไปทำวันปิดเทอมเราเลยคิดว่าก็น่าสนใจนะได้เงินด้วยว่างๆไม่ได้เสียหายอะไรก็เลยลองไปถามว่ายากและเหนื่อยสำหรับเราไหมในงานบริการและทำทุกอย่างในร้านเราว่าไม่หรอกด้วยความที่เราก็เป็นสายลุยอยู่แล้วพอทำมาเรื่อยๆเราก็ค้นพบว่านอกจากเราจะได้เงินมาใช้แล้วเรายังได้เพื่อนใหม่พี่ที่คอยสอนเราผู้จัดการที่ดุคอยเตือนนั่นนี่และความเป็นระบบระเบียบที่เราไม่เคยเจอมาก่อนมันทำให้เราโตขึ้นมากโดยเฉพาะในการทำงานร่วมกับคนอื่นและการบริการลูกค้าในแบบที่ว่าลูกค้าคือพระเจ้าหลังจากนั้นการทำงานก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตถึงแม้เราจะเรียนอยู่ก็ตามเรารู้สึกดีใจทุกครั้งที่เงินออกเราสามารถมีเงินใช้ของที่เราอยากได้แต่ไม่อยากรบกวนเงินพ่อหรือแม้กระทั่งกรณีฉุกเฉินอะไรก็ตามแต่เรารู้สึกว่าเราดูแลตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้วพอมีเงินเอาให้คนที่บ้านบ้างให้พอชื่นใจและก็ถือว่าเป็นการใช้เวลาว่างไม่ศูนย์เปล่าเรารู้สึกว่าชีวิตดูมีอะไรทำเยอะดีเหมือนเป็นการลองฝึกทำงานเล็กๆก่อนจะก้าวเข้าไปสู่วัยทำงานของจริงในอนาคตและสำหรับเราการเรียนและการทำงานไปด้วยไม่ใช่เรื่องยากมากแต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกันเราต้องสู้อดทนและวางแผนระหว่างเรื่องเรียนกับเรื่องงานให้ดีมากที่สุดเพราะเราเชื่อว่าถ้าเราชอบอะไรเรื่องนั้นจะไม่ยากเกินไปสำหรับเราและทั้งหมดนี้แหละที่ทำให้เราชอบในการทำงานหารายได้

ฉันชอบเลี้ยงสัตว์

 แรกๆ ฉันคิดว่าฉันเองไม่สามารถดูแลรักษาอะไรได้เลย จนวันหนึ่งพ่อฉันต้องไปต่างจังหวัดบ่อยๆ พ่อกลัวจะเหงาก็ซื้อแฮมเตอร์กับนกแก้วไว้ให้เล่นด้วย ไม่คิดว่าจะต้องมาเลี้ยง พอได้ดูแลมันก็รู้สึกรัก และมันก็เชื่องกับเรา นกแก้วก็พูดได้เป็นบางคำจนทำให้ฉันรู้สึกไม่เหงาเวลาอยู่คนเดียว เวลาไม่สบายใจ หรือว่ามีปัญหาในเรื่องต่างๆ ฉันก็จะอยู่กับมันทั้งวันค่อยป้อนอาหาร คุยกันมัน อยากดูแลมันไปตลอด เวลาเลิกเรียนฉันก็จะรีบกลับบ้านเพื่อไปหามันกลัวว่ามันจะหิวและก็บ่นแฮมเตอร์ก็จะกินเฉพาะกลางคืนกลางวันก็จะหลับจนพ่อบอกว่าแฮมนิสัยเหมือนเราขี้อ้อนชอบหนีออกจากกรงแล้วขึ้นมาบนเตียงให้เราเล่นกะมัน  ฉันเลี้ยงมันจนรู้นิสัยมันว่าชอบกินอะไร ตื่นตอนไหน อาบน้ำยังไง การเลี้ยงสัตว์ทำให้ฉันใจเย็นขึ้นจากเมื่อก่อนมีสมาธิกับสิ่งๆหนึ่งมากขึ้น  

ฉันชอบกินอาหารบุฟเฟต์

     ฉันชอบกินอาหารที่เกี่ยวกะบุฟเฟต์ต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็น ผลไม้ เนื้อย่าง ซูชิ  ไก่บอนชอน ฉันก็จะตามกินทั่วไปในกรุงเทพตามรีวิวในไอ จะจี เฟสบุ๊ค ราคาหลักร้อยหรือพันก็จะไปกินกับเพื่อน ครอบครัว มีเวลาว่างได้อยู่ด้วยกันกินอาหารอร่อย ๆที่กินได้ไม่อั้น เล่าเรื่องต่างๆที่ไปเจอมาในแต่ละวัน

ฉันสามารถกินได้ทุกวันโดยที่ไม่กลัวอ้วนจากตอนแรกๆ ไม่กล้าเพราะเป็นคนอ้วนง่าย แต่ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็มีอาหารบุฟเฟต์ที่อร่อยฉันจึงคิดว่าเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งถึงจะอ้วนขึ้นก็ตามแต่เพื่อความสบายใจเรายอมเสียความผอมเพื่อได้กินของอร่อยๆ

ภาษาจีนกับไอดอลที่ชอบ

ฉันชอบภาษาจีน

น้องๆมาเขียนพู่กันจีนตอนงาน open house

             ตอนแรกไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะชอบภาษามากกว่าวิชาอื่นๆจนได้เลือกมาเรียนภาษาจีน กลายเป็นว่ายิ่งเรียนยิ่งสนุกยิ่งเรียนยิ่งตั้งตารอบทต่อๆไป แม้ว่าการตัดสินใจเลือกเรียนศิลป์ ภาษาจีนจะมาจากปัจจัยอื่นไม่ใช่เพราะชอบหรืออยากเรียนตั้งแต่แรก พอได้สัมผัสได้ใช้ได้ฝึกเข้าทุกวันๆมันก็ชอบเข้าไปไม่รู้ตัว ภาษาจีนเป็นภาษาที่ไม่มีตัวอักษรการเขียนตัวอักษรจีนจึงมาจากภาพและนั่นก็หมายความว่าต้องใช้การจำทั้งหมดว่าคำๆนี้เขียนอย่างไร ไม่มีตัวสะกด ไม่มีวรรณยุกต์ ไม่มีพยัญชนะต้นมาไกด์แต่ฉันก็ชอบที่จะเขียนและท่องศัพท์ภาษาจีนมากๆ และไม่ใช่แค่ภาษาจีนเพราะคะแนนภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่ได้เรียนคู่กันไปก็ดีขึ้น เหมือนกับว่าพอรักภาษานี้ไปแล้วก็สนใจภาษาอื่นๆขึ้นตามไปด้วย

ฉันชอบเวลาได้เจอไอดอลที่รัก

คอน EXO'LuXion in BKK
ช่วงเพลง playboy ไอดอลที่รักมากที่สุด แบคฮยอนมาเต้นอยู่ตรงหน้าเลย โชคดีมากๆที่ได้ยืนอยู่ตรงนี้

            เวลาที่ไอดอลที่ฉันชอบ ออกอะไรผลงานอะไรมาไม่ว่าจะเป็นเพลง ภาพยนตร์หรือผลงานทางโทรทัศน์ ฉันก็จะสนับสนุนเต็มที่จะเจอไอดอลที่ชอบสำหรับฉันแล้วมันไม่ใช่เรื่องยากอะไรถ้าพวกเขามาประเทศไทย เรียกว่าเกือบทุกครั้งที่ไอดอลที่ฉันชอบมาทำกิจกรรม ไม่ว่าจะจัด fan meeting  concert หรือ eventต่างๆ ฉันจะตามไปเชียร์ไปหาพวกเขาเสมอ แต่ก่อนการที่จะได้เจอพวกเขามันก็ไม่ได้สบายอะไร บางevent เริ่ม1ทุ่ม แต่แฟนคลับก็ต้องไปจองที่กันตั้งแต่เช้ามืด ตี 2-3 คิวแรกก็ปรากฏตัวแล้ว รอนานมากๆกว่าจะถึงเวลาเริ่มงานพอได้คิวได้ที่แล้วยิ่งเป็นที่ดีๆก็ขยับไปไหนไม่ได้ แม้จะอยากเข้าห้องน้ำแค่ไหนก็ต้องทน แดดจะร้อนยังไงก็ต้องทน ก็มีน้ำใจแฟนคลับด้วยกันเองที่พอจะพึ่งพากันได้ ใครจะเป็นลมก็รีบหลีกทางให้ ที่พูดมาอาจจะทำให้ดูลำบากแต่ทุกอย่างมันจะหายไปหมดทั้งความเหนื่อยความล้าใดๆ เพียงแค่ได้เห็นพวกเขายืนอยู่บนเวทีนั่นแหละ ได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียง ได้ส่งเสียงเชียร์เท่านี้ก็มีความสุขมากแล้ว เหมือนได้มาชาจแบตตัวเองให้เต็มก่อนไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆอีกวัน